Τώρα φάνηκε και στον πλέον αδαή πού στόχευε η αποκαθήλωση των πολιτικών και της πολιτικής. Να θυμηθούμε το σύνθημα «να καεί, να καεί το μπ..... η βουλή» και μαζί και οι 300 αδιακρίτως, λες και ασκείται η ίδια πολιτική από όλους.
Στόχος λοιπόν ήταν και είναι στο να απαξιωθεί η δημοκρατία, και να αποδομηθούν τα κόμματα, ΩΣΤΕ να οδηγηθούμε σε κυβέρνηση τεχνοκρατών και να πετύχουμε μ’ ένα σμπάρο τρία τρυγόνια, δηλαδή:
1. Να περάσει η αντίληψη στον λαό ότι οι λύσεις των οικονομικών της χώρας δεν είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών και τρόπου άσκησης της εξουσίας, αλλά του τρόπου που εφαρμόζονται τα μέτρα, ανεξάρτητα από ποιοι είναι στο τιμόνι της εξουσίας και τί πολιτική ασκούν.
2. Εξ’ αυτού, επειδή τάχα η λύση ανήκει στη σφαίρα της οικονομικής επιστήμης, είναι λογικό να μην υπόκειται ο πρωθυπουργός που «ξέρει» και η κυβέρνησή του σε λογοδοσία, κοινωνικούς ελέγχους και άλλες «ξεπερασμένες δημοκρατικές διαδικασίες».
3. Ο λαός (ως σύνολο, χωρίς διαφορές και ταξικά συμφέροντα) εξορίζεται από τις εξελίξεις, καθώς προέχει «η σωτηρία της χώρας» και κατά συνέπεια οι εκλογές μπορούν και να αναβληθούν αν αποδειχτεί ότι «ο σωτήρας»τα πάει καλά.
Ζήτω λοιπόν οι τεχνοκράτες, κάτω οι πολιτικοί. Η Ελλάδα έκανε την αρχή, η Ιταλία την συνεχίζει. Η αποδόμηση της δημοκρατίας συνεχίζεται.
