Ελλάδα και Κύπρος στην τροχιά του Ισραήλ! ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΑΦΑΖΑΝΗ -ΑΥΓΗ 2/6/10

Η πρωτοφανής ισραηλινή θηριωδία απέναντι στον στολίσκο της ανθρωπιστικής βοήθειας, που είχε ως προορισμό την αποκλεισμένη Γάζα, έφερε πιο έντονα στο προσκήνιο μια σειρά από νέα δεδομένα και κυρίως έναν νέο πολιτικό χάρτη της περιοχής μας και όχι μόνο, από τα οποία πρέπει να εξαχθούν κρίσιμα συμπεράσματα για τις επερχόμενες εξελίξεις.
 

Πρώτον: Η ισραηλινή πειρατεία και μαζική δολοφονία κατέδειξαν με τον πλέον κυνικό τρόπο ότι το Ισραήλ διαθέτει, οτιδήποτε εγκληματικό και αν πράξει, την πλήρη και χωρίς προσχήματα ασυλία από το βρόμικο αμερικανο-Ε.Ε. σύμπλεγμα, το οποίο στην οικονομία εκφράζεται από τη ληστρική σύμφυση Ε.Ε.-ΔΝΤ. Η σχεδόν ξεχασμένη έννοια του ιμπεριαλισμού, σε οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο, έρχεται στην επιφάνεια με έναν αδυσώπητο και πολύ επίκαιρο τρόπο. Αναφερόμενοι γενικότερα, αλλά και ειδικότερα στη χώρα μας και την περιοχή μας, γίνεται απολύτως σαφές ότι δεν μπορεί να υπάρξει καμία πρόοδος χωρίς έναν σκληρό κοινό αγώνα με βαθύτατα αντιιμπεριαλιστικά χαρακτηριστικά!
 
Δεύτερον: Η στάση Αθήνας και Λευκωσίας απέναντι στην άνευ προηγουμένου κρατική τρομοκρατία του Ισραήλ έπεισε σχεδόν τους πάντες για τις επιμελώς αποκρυπτόμενες από τα μάτια της κοινής γνώμης τραγικές εξελίξεις στην εξωτερική πολιτική Ελλάδας και Κύπρου. Αποκαλύφθηκε ότι, στο πλαίσιο μιας στάσης νεοϋποτέλειας προς τον αμερικανο-ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό από Ελλάδα και Κύπρο, έχει εκτυλιχθεί μια βαθύτατη φιλοϊσραηλινή στροφή Αθήνας και Λευκωσίας, η οποία, αν συνεχιστεί, θα μετατρέψει τον άξονα Ελλάδας και Κύπρου σε δορυφορική «ομπρέλα» του ισραηλινού επεκτατισμού! Αυτό έδειξαν τα προγραμματισμένα, όχι τυχαία, αυτή την περίοδο, ελληνο-ισραηλινά αεροπορικά γυμνάσια, η πρωτοφανής απαγόρευση από την Κύπρο του απόπλου για τη Γάζα και οι ανύπαρκτες αντιδράσεις για τη σφαγή από Αθήνα και Λευκωσία, που ούτε καν στάχτη στα μάτια της αγανακτισμένης κοινής γνώμης κατόρθωσαν να ρίξουν.
 
Πρωταγωνιστής σ' αυτές τις εξελίξεις, που αλλάζουν άρδην όλα τα δεδομένα της μεταπολιτευτικής εξωτερικής πολιτικής και φέρνουν τη χώρα ευθέως αντιμέτωπη με τον μουσουλμανικό κόσμο, είναι ο κ. Γ. Παπανδρέου, ο οποίος όχι μόνο έχει αναγάγει σε δόγμα την απεριόριστη αμερικανοατλαντική προσήλωση, αλλά και μετατρέπει σε εχθρούς της χώρας τους εχθρούς των φίλων του.
 
Τρίτον: Η Τουρκία, υπό τη σημαία του «λάιτ» Ισλάμ, το οποίο επιχειρεί να εκφράσει ο κ. Τ. Ερντογάν, φιλοδοξεί να αναλάβει, όπως έδειξε η πρόσφατη κρίση, και εν πολλοίς το έχει καταφέρει, τον ρόλο του αντίπαλου δέους απέναντι στο Ισραήλ και του εκφραστή, με διαφορετικό από τον «φονταμενταλισμό» τρόπο, του μουσουλμανικού κόσμου. Και αυτό, την ώρα που η Άγκυρα ασκεί συνολικότερα μια τολμηρή πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, με την οποία επιχειρεί να αναδειχθεί ως περιφερειακή ηγεμονική δύναμη τεσσάρων οριζόντων.
 
Είναι φανερό ότι οι παραπάνω παρατηρήσεις, στον βαθμό που έχουν κάποια βάση, αλλάζουν -και ίσως αλλάζουν σε βάθος- τα δεδομένα στην περιοχή μας, υπογραμμίζοντας την ανάγκη η αριστερά να διαμορφώσει μια νέα στρατηγική εξωτερικής πολιτικής για προοδευτικές εξελίξεις στη χώρα και στην περιοχή, η οποία σήμερα είναι είτε λανθασμένη είτε υποβαθμισμένη έως ανύπαρκτη.
 
Αξίζει, τέλος, να κλείσω με μια υπογράμμιση. Μπορεί κάποιοι ισχυρότατοι κύκλοι σε Ελλάδα και Κύπρο να θεωρούν, είτε προσχηματικά είτε ειλικρινά, ότι, αφού η Τουρκία ενοχλεί ΗΠΑ-Ε.Ε.-Ισραήλ, τότε η προσκόλληση μέχρι «δορυφοροποίησης» Ελλάδας και Κύπρου στις προτεραιότητες των τελευταίων θα διευκολύνει τη θετική επίλυση του Κυπριακού και των προβλημάτων στο Αιγαίο. Κάνουν τρομακτικό λάθος! Όσο Ελλάδα και Κύπρος ακολουθούν τυφλά το σύμπλεγμα ΗΠΑ - Ε.Ε. - Ισραήλ τόσο γίνεται πιο βέβαιη μια λύση τύπου Ανάν στην Κύπρο και η διχοτόμηση του Αιγαίου!
 
 
 
* O Παναγιώτης Λαφαζάνης είναι κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ.