Συνέντευξη στο ΠΡΙΝ 29-9-04

1. Ο Νίκος Κωνσταντόπουλος πρόσφατα έκανε την αυτοκριτική του για τις επιφυλάξεις που είχε το κόμμα σας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Την άποψη του συμμερίζεται όλος ο Συνασπισμός;
Η στάση που είχε κρατήσει ο ΣΥΝ σχετικά με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, τόσο μέσα στη βουλή, όσο και στη συνέχεια με δελτία τύπου και εκδηλώσεις, ήταν γενικά σωστή, αν και αρκετά άτολμη όσον αφορά την προβολή αυτής της θέσης και στην ανάληψη συγκεκριμένων πρωτοβουλιών για την κινητοποίηση του κόσμου και την έμπρακτη αμφισβήτηση αυτού του εγχειρήματος. Η εκτίμηση ότι ή αντίθεση απέναντι σε όλο αυτό το ιδεολόγημα - με όλες του τις διαστάσεις (ιδεολογία, δικαιώματα, εργασιακές σχέσεις, περιβάλλον, οικονομία κ.α) και που ήταν απόλυτα ενταγμένο στα πλαίσια του συστήματος, σε ευθεία αντίθεση με τα συμφέροντα του λαού και του τόπου - επιβεβαιώθηκε απόλυτα. Οι επιφυλάξεις του ΣΥΝ όχι μόνον δεν ήταν υπερβολικές, αλλά αντιθέτως θα έλεγα ότι υποεκτιμήσαμε πολλές πλευρές π.χ την εντατικοποίηση της κατασκευής των έργων την τελευταία στιγμή, με αποτέλεσμα το θάνατο 13 εργατών. Σε ότι με αφορά, η δημόσια τοποθέτησή μου στο δημοτικό συμβούλιο κατ' εξακολούθηση εδώ και πολλούς μήνες, η άρνηση της παράταξής μας να συναινέσει σε οποιοδήποτε κονδύλιο που αφορούσε την προετοιμασία αθλητών για τους διαδήλωσης ενάντια στους Ολυμπιακούς, η συμμετοχή μου σε συνεντεύξεις τύπου και σε σχετικές εκδηλώσεις ως ομιλητού, ήταν μια μικρή συνεισφορά. Θεωρώ ότι θα μπορούσαμε (συλλογικά και ατομικά) και οφείλαμε να κάνουμε περισσότερα, σε συνεργασία με τις άλλες κινήσεις και πρωτοβουλίες, για την έμπρακτη καταδίκη των Ολυμπιακών αγώνων.
2. Για πρώτη φορά στην πολιτική ζωή του τόπου συζητιέται σοβαρά για το αξίωμα του προέδρου της Δημοκρατίας το όνομα του προέδρου ενός κόμματος της Αριστεράς. Τι πιστεύεις ότι επιδιώκει η Νέα Δημοκρατία αφήνοντας να εξελίσσεται αυτή η συζήτηση;
-Η Νέα Δημοκρατία, ανεξάρτητα από το τι θα κάνει στο τέλος, έχει κάθε λόγο να συντηρεί μια ασάφεια για το θέμα, στέλνοντας το μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση ότι είναι ένα κεντρώο κόμμα χωρίς προκαταλήψεις και παρωπίδες. Η στάση αυτή εντάσσεται στην γενικότερη λογική της προβολής ήπιου προφίλ, για να περάσει πιο ανώδυνα γιαυτήν τα μέτρα που ήδη έχει αρχίσει να παίρνει υπέρ του κεφαλαίου σε συνδυασμό με την μονομερή λιτότητα. Η εγκατάσταση του κομματικού κράτους, η συνέχιση της ίδιας νεοφιλελεύθερης πολιτικής με αυτήν του ΠΑΣΟΚ, η διατήρηση και ενίσχυση των δομών της διαπλοκής και η εγκατάσταση της «τηλεοπτικής δημοκρατίας», απαιτούν και επιβάλλουν τον επικοινωνιακό μανδύα της διακομματικής, υπερκομματικής ή υπεράνω πολιτικής εμφάνισης και στο θέμα του Προέδρου της Δημοκρατίας.
3. Θα βοηθήσει την Αριστερά μια τέτοια εξέλιξη ή θα επιβεβαιώσει τη γνωστή (και καθόλου τιμητική) ρήση «όλοι ίδιοι είναι»;
-Η Αριστερά δεν έχει απολύτως κανένα λόγο να εμπλακεί στις διεργασίες των επιλογών της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής συναίνεσης των δύο μεγάλων κομμάτων. Ας ψάξουν αυτά να βρούνε τον πολιτικό εκφραστή που θα εξυπηρετήσει τα σχέδιά τους και από τη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας. Η αριστερά δεν μπορεί να συμμετέχει σε δομές εξουσίας για να διαχειριστεί τον καπιταλισμό, στη νεοφιλελεύθερη ή όποια άλλη εκδοχή του.
Αποτελεί πολιτική σχιζοφρένεια να υποδεχτεί λ.χ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με θωρακισμένο αυτοκίνητο και συνοδεία ειδικών δυνάμεων τον υπουργό εξωτερικών των Η.Π.Α κ. Πάουελ, ενώ οι διαδηλωτές, ανάμεσά τους και σύντροφοι από το κόμμα από το οποίο προέρχεται, να συγκρούονται με τα ΜΑΤ στους δρόμους..
Και κάτι ακόμα. Η συντήρηση του θέματος μέχρι το Μάρτιο, με τις παρελκόμενες αναδιπλώσεις (βλ. Ολυμπιάδα και όχι μόνον!) και η μη σαφής και κατηγορηματική άρνηση των αριστερών κομμάτων για το ζήτημα αυτό, μόνο κακό κάνει στην ούτως ή άλλως τραυματισμένη φερεγγυότητα της αριστεράς στο σύνολό της.
4. Ο Συνασπισμός δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των αριστερών αλλά και των οργανωμένων σχημάτων που συγκρότησαν το Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Τι έφταιξε για τα μη ικανοποιητικά εκλογικά αποτελέσματα και τις διαφωνίες που εμφανίστηκαν;
-Παρόλη τη μεγάλη συνεισφορά του ΣΥΝ στα πολιτικά και κοινωνικά πράγματα της χώρας, η διαδρομή του δεν ήταν πάντοτε ευθύγραμμη. Οι παλινωδίες, οι ασάφειες, οι συμβιβασμοί και το φλερτ με την κεντροαριστερά αποτυπώθηκαν στη συνείδηση του κόσμου, και δικαίως, αρνητικά. Ο ΣΥΝ φοβήθηκε σε πολλές περιπτώσεις να καταγραφεί ως η δύναμη που οφείλει να διατηρεί ως συστατικό στοιχείο της ύπαρξής του το ριζοσπαστικό, ανατρεπτικό και συγκρουσιακό στοιχείο.
Η συνάντησή του με τα κινήματα, ενώ ακολούθησε για μεγάλο διάστημα μια καλή πορεία, όπως και η προσπάθεια για τη συνεργασία των ευρύτερων δυνάμεων της ριζοσπαστικής αριστεράς, των δυνάμεων της ριζοσπαστικής οικολογίας και των ανένταχτων της αριστεράς, στο τέλος η προσπάθεια αυτή έμεινε ημιτελής, και τραυματισμένη.
Εάν δεν κατανοήσει ο ΣΥΝ ότι:
· δεν μπορεί να θεωρεί τον εαυτό του ως τον αποκλειστικό εκφραστή ή εκπρόσωπο της Αριστεράς στην Ελλάδα, αλλά μία πολιτική συνιστώσα των αγώνων των εργαζομένων και των άλλων κοινωνικών στρωμάτων,
· εάν δεν προβάλει καθαρά ότι θεμελιακός στρατηγικός στόχος δεν μπορεί να είναι άλλος από το σοσιαλισμό, ως την πλέον ριζική, αυθεντική και επίκαιρη απάντηση στη σύγχρονη βαρβαρότητα που είναι ο φτιασιδωμένος καπιταλισμός της εποχής μας,
· εάν δεν ξεκαθαρίσει με σαφήνεια ότι η απάντηση στην Ν.Δ και στις πολιτικές της δεν μπορεί να είναι η επάνοδος του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, ούτε οι διάφορες παραλλαγές κεντροαριστερών συγκλίσεων και συνεργασιών του ΠΑΣΟΚ με δυνάμεις της Αριστεράς,
ΤΟΤΕ. θα εξακολουθεί να φθίνει και να περιθωριοποιείται στη συνείδηση των αριστερών και της ελληνικής κοινωνίας ακυρώνοντας το λόγο της ύπαρξής του.
5. Οι οργανωτικές διαδικασίες για την ανάδειξη προέδρου στο Συνασπισμό θα πυροδοτήσουν συζητήσεις και αντιπαραθέσεις για την στρατηγική του και την πολιτική του γραμμή. Οι πιο αριστερές δυνάμεις που βρίσκονται στο εσωτερικό του, μήπως πρέπει να σταθούν κριτικά στην πορεία των τελευταίων χρόνων;
-Είναι σαφές ότι ο Συνασπισμός βρίσκεται σε οριακό σημείο. Αν δεν ξεκαθαρίσει στο συνέδριο με σαφή τρόπο τον προσανατολισμό του κόμματος, όπως τον περιέγραψα πιο πάνω, τη σχέση του με τον ΣΥΡΙΖΑ και τις άλλες δυνάμεις της αριστεράς και το μοντέλο λειτουργίας του κόμματος, θα συνεχίσει την κατηφορική του πορεία. Θέλω να πιστεύω ότι οι σύνεδροι διερμηνεύοντας τη βάση του κόμματος, που αγωνιά και ζητάει κόμμα της αριστεράς, με ριζοσπαστικά, κινηματικά και συγκρουσιακά χαρακτηριστικά, θα ασκήσουν όχι μόνον κριτική για το προηγούμενο διάστημα, αλλά και θα συμβάλλουν σε μια νέα πορεία. Κοντολογίς ή θα επανιδρυθεί το κόμμα ή θα χαθεί.
6. Η επάνοδος της Δεξιάς στην εξουσία θα τροφοδοτήσει κεντροαριστερά σενάρια. Ποια είναι η θέση σου απέναντι στο ενδεχόμενο συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ;
-Είναι σαφές ότι αυτό θα συμβεί (δηλαδή το φλερτ από το ΠΑΣΟΚ) και θα επιταθεί το επόμενο διάστημα. Στο συνέδριο πρέπει να δεσμευθεί ο ΣΥΝ ότι είναι ριζικά αντίθετος με οποιαδήποτε πρόταση διαλόγου και συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ στο όνομα της κεντροαριστεράς με πρόσχημα την απομάκρυνση της «Δεξιάς» από την κυβέρνηση. Το ΠΑΣΟΚ πλήρως ενσωματωμένο στα κυρίαρχα δόγματα, εθνικά και υπερεθνικά, δεν μπορεί να ανοίξει δρόμους μιας άλλης πορείας. Αντιθέτως, θα ακύρωνε το ρόλο και το χαρακτήρα του ΣΥΝ διαιωνίζοντας το νεοφιλελεύθερο μονόδρομο.
Τέλος είναι αυτονόητο ότι η συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ αφορά την ηγεσία και τα σχέδιά της και δεν αφορά εκείνους τους οπαδούς του που απορρίπτουν την νεοφιλελεύθερη και φιλοατλαντική πολιτική του κόμματός τους, και προσχωρούν στις δυνάμεις που μάχονται τη νέα τάξη πραγμάτων στο δρόμο προς το σοσιαλισμό.
7. Πριν λίγες ημέρες δικαστήριο καταδίκασε οπλίτη σε φυλάκιση επειδή αρνήθηκε να υπηρετήσει στο Ιράκ. Ο ζήλος των δικαστικών αρχών δεν αντιβαίνει με τις επανειλημμένες διαβεβαιώσεις των ελληνικών κυβερνήσεων για μη συμμετοχή;
-Ο Γιώργος Μοναστηριώτης δεν έκανε τίποτε άλλο από αυτό που ήταν συνείδηση στην πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Καμία συμμετοχή στα σχέδια των μακελάρηδων του πλανήτη. Η πράξη αυτή όχι μόνο τιμά τον ίδιο, αλλά κινητοποιεί και τα αντιιμπεριαλιστικά αισθήματα του λαού μας και προσφέρει πεδίο για την ανάπτυξη αγώνων, όχι μόνο για την άμεση απελευθέρωσή του, αλλά και την επιστροφή κάθε Έλληνα στρατιώτη που συμμετέχει σε αμερικανοατλαντικές αποστολές εκτός της χώρας. Η στάση απέναντι στο ζήτημα αυτό από όλους του πολιτικούς και κοινωνικούς χώρους είναι πλέον το κριτήριο του στρατοπέδου που έχουν ταχθεί. Με αυτούς ή με τους άλλους. Γιατί κάποτε όλοι πρέπει να αποφασίσουν με ποιους θα πάνε και ποιους θα αφήσουν