Για την Αριστερά, τα κινήματα και το συνέδριο του ΣΥΝ

1) Είναι βέβαιο ότι η κοινή γνώμη δείχνει ανοχή στις επιλογές της κυβέρνησης. Πιστεύετε ότι αυτό οφείλεται στο ότι τα πηγαίνει καλά ή είναι η περιόδος χάριτος που κάθε κυβέρνηση έχει για ένα χρονικό διάστημα;

-Η κοινή γνώμη μέσα στο βαγόνι της «ενιαίας σκέψης» συνεχίζει το οδοιπορικό της λάθρας (δηλαδή χωρίς συνείδηση σκοπού) πορείας στην αμαξοστοιχία που εδώ και χρόνια οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της νέας τάξης πραγμάτων την έχουν εγκλωβίσει, αλλοτριώσει και αφυδατώσει. Δεν προσδοκά τίποτε το νέο πια, ούτε από αυτή την κυβέρνηση, ούτε και από οποιαδήποτε άλλη που κινείται στην ίδια τροχιά. Παρακολουθεί (ασύνειδα) άφωνη - σε μοναχικά βαγόνια ο καθείς- από το παράθυρο, την κατεδάφιση των όποιων κοινωνικών κατακτήσεων, την περιστολή των ατομικών ελευθεριών, την άλωση των ελπίδων και των ονείρων.

Οι μεγαλοεργολάβοι της πολιτικής, των ΜΜΕ και των «έργων» πριν και τώρα, (βλ. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ), η «εκσυγχρονιστική» μεταμοντέρνα πρόταση των ιδιωτικών πανεπιστημίων πριν και τώρα, τα «πολιτιστικά» πρότυπα πριν και τώρα, η μετατροπή της χώρας σε θυγατρική της διεθνούς τρομοϋστερίας των μακελάρηδων του πλανήτη πριν και τώρα, η «κάθαρση» από τους «περιθωριακούς» πριν και τώρα και πάει λέγοντας.

Το μόνο εναπομείναν, ο εκτροχιασμός του συρμού, ή η σύγκρουσή του με την αναβαθμισμένη συλλογική συνείδηση των επίμονων και ρεαλιστών της ουτοπίας της κοινωνικής απελευθέρωσης.

2) Θεωρείτε ότι οι προσπάθειες για την ενότητα της Αριστεράς όπως εκφράστηκαν μέσα από τον ΣΥΡΙΖΑ έχουν προοπτική και πρέπει να αποτελούν στρατηγική επιλογή του κόμματος ή όπως ισχυρίζονται κάποια στελέχη του ΣΥΝ "Εκ του αποτελέσματος κρίνοντας η προσπάθεια απέτυχε";

-Αν ο θεμελιακός στρατηγικός μας στόχος είναι ο σοσιαλισμός, ως η πλέον ριζική, αυθεντική και επίκαιρη απάντηση στη σύγχρονη βαρβαρότητα που είναι ο φτιασιδωμένος καπιταλισμός της εποχής μας, αν στοχεύουμε στην ενίσχυση της κοινωνικής αυτενέργειας, αν εξακολουθούμε να εμμένουμε στην νοηματοδότηση του απελευθερωτικού προτάγματος, τότε το πολιτικό υποκείμενο δεν μπορεί να είναι άλλο, από τη μεγάλη Αριστερά. Μια Αριστερά, όπου θα συνεργάζονται και θα συνλειτουργούν, όχι μόνο οι ευρύτερες δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς και οι δυνάμεις της ριζοσπαστικής οικολογίας, αλλά τα κοινωνικά κινήματα και όλοι οι εν δυνάμει αριστεροί, η αντιεξουσιαστές που παράγονται καθημερινά από τις μυλόπετρες ενός ανάλγητου κοινωνικού συστήματος. Η κοινοβουλευτική ομάδα, η οποία είναι περιουσία του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, είναι ένας πυρήνας, ίσως και μαγιά - όπου με όρους ισοτιμίας, συλλογικότητας και συντροφικότητας με όλους τους εταίρους- μπορεί να αναζωογονήσει τη σχέση με του ΣΥΝ όλες τις δυνάμεις που αντιτάσσονται στον δικομματισμό και θέλουν να συγκροτήσουν ένα πλατύ, ελπιδοφόρο αντικαπιταλιστικό μέτωπο για μια κοινωνία, όπου δεν θα βρίσκει έδαφος η εκμετάλλευση, η βία μεταξύ των φύλων, η εχθρότητα ανάμεσα στους λαούς, η αποξένωση των ατομικών συνειδήσεων, η απαξίωση των συλλογικών αγαθών και της φύσης.

Το ενωτικό πολιτικό εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, ΝΑΙ είναι στρατηγική επιλογή. Η αναζωογόνησή και η επαναθεμελίωσή του σε πιο στέρεες βάσεις είναι το ζητούμενο. Η διεύρυνσή του με όλους τους αριστερής συνείδησης πολίτες το προσδόκιμο αποτέλεσμα.

3) Στελέχη όπως ο Αλ.Αλαβάνος έχουν προτείνει την κατάργηση των εσωκομματικών τάσεων. Ποιά είναι η δική σας θέση.

-Οι τάσεις που λειτούργησαν στο κόμμα, σχεδόν από την ημέρα της ίδρυσής του, ήταν ιδεολογικοπολιτικά ρεύματα που αναζητούσαν μετά την κατάρρευση του «υπαρκτού» σοσιαλισμού, (και την ιστορική ήττα της αριστεράς), την απάντηση σε όλα τα ιδεολογικά και πολιτικά ζητήματα που προέκυψαν. Λειτούργησαν με διαφάνεια σε αντίθεση με όλα τα άλλα πολιτικά κόμματα. Άνοιξαν νέους δρόμους χωρίς προηγούμενες εμπειρίες. Στην πορεία όμως αυτή δεν απέφυγαν τα λάθη και τις ακρότητες της περιχαράκωσης και της μετατροπής αρκετές φορές σε γραφειοκρατικούς μηχανισμούς άσκησης πολιτικής μέσα στο κόμμα. Η απώλεια της συντροφικότητας ανάμεσα στα μέλη, ήταν ένα από πολλά αρνητικά μιας στρεβλής λειτουργίας. Αυτό που χρειαζόμαστε τώρα δεν είναι η με διοικητικό τρόπο κατάργησή τους, αλλά η ανάκτηση της εφηβείας τους, διατηρώντας μόνο το ζωοποιό στοιχείο της ιδεολογικής αναζήτησης και αγωνίας για πιο αποτελεσματικές απαντήσεις στα σύγχρονα παγκόσμια και τοπικά ζητήματα

4) Ποια είναι τα ζητήματα που ο ΣΥΝ και ο χώρος της ανανεωτικής αριστεράς πρέπει να αναδείξει το επόμενο διάστημα; Ποια πρέπει να είναι δηλαδή η ατζέντα του;

Στην Αριστερά, δεν αρκεί μόνο η ηθική διαμαρτυρία και η ασπόνδυλη κοινωνική κριτική. Η απάντηση στην κυβέρνηση της Ν.Δ και στο συναινετικό δικομματισμό, δεν μπορεί να γίνει αφηρημένα και γενικόλογα. Η ανασύνθεση και η ανασυγκρότηση που ευαγγελιζόμαστε απαιτεί μέσα και έξω από τη βουλή ένα πρόγραμμα στόχων για ριζικές προοδευτικές μεταρρυθμίσεις στην ελληνική κοινωνία που θα ανοίγουν το δρόμο προοπτικά για το σοσιαλισμό.

Συγκεκριμένες προτάσεις:
• Για τον δραστικό περιορισμό των κοινωνικών ανισοτήτων και την εξάλειψη της νέας φτώχειας.
• Για την κατοχύρωση και την αναβάθμιση των εργασιακών σχέσεων.
• Για τον αναπροσανατολισμό της αγροτικής οικονομίας με έμφαση στην οικολογική διάσταση.
• Για την ενίσχυση των κοινωνικών πολιτικών για την προστασία του περιβάλλοντος.
• Για την ουσιαστική αναβάθμιση της τέχνης και του πολιτισμού.
• Για την δωρεάν και καθολικής εφαρμογής στη δημόσια παιδεία, υγεία και αθλητισμό.
• Για το διαχωρισμό κράτους και εκκλησίας και την προστασία της κάθε θρησκευτικής συνείδησης.
• Για τη μονιμοποίηση των μεταναστών.
• Για την καταδίκη του κράτους της καταστολής και την υπεράσπιση των κοινωνικών δικαιωμάτων.
• Για την αλλαγή του παραγωγικού και καταναλωτικού προτύπου, διαχωρίζοντας την έννοια της προόδου από αυτήν της ανάπτυξης, προσδίδοντας στην τελευταία όχι μόνον ποσοτικά αλλά και ποιοτικά χαρακτηριστικά (εξάλειψη της φτώχειας, ποιότητα ζωής, σχέσεις αλληλεγγύης, προαγωγή του πολιτισμού, σεβασμός στο περιβάλλον).

Η προώθηση όλων, ή μέρους αυτών δεν μπορεί να γίνει χωρίς ουσιαστική συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων των «από κάτω», πέρα από τους πατερναλισμούς και την κηδεμονία των «από πάνω».
Ακόμη να καθίσταται σαφές ότι δεν μπορεί επιτευχθεί η ριζική ικανοποίησή τους χωρίς την ανατροπή της κοινωνίας της αγοράς και την ήττας της κυριαρχίας του κεφαλαίου. Επιπλέον να γίνεται συνείδηση των πολιτών, ότι αυτοί οι στόχοι δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν μόνο σε εθνικό επίπεδο, παρά μόνο με το συντονισμό και τη συνεργασία τόσο στο επίπεδο της Ευρώπης, κυρίως με το ευρωπαϊκό κόμμα της αριστεράς, όσο και με τα κοινωνικά κινήματα στην Ευρώπη και σ' όλο τον κόσμο.

5) Λένε κάποιοι ότι ο ΣΥΝ από τον Σεπτέμβριο θα βρεθεί σε δύσκολη θέση, καθώς ο Γιώργος Παπανδρέου θα πραγματοποιήσει "ανοίγματα" προς τον Συνασπισμό. Ποια στάση λέτε ότι πρέπει να κρατήσει ο ΣΥΝ απέναντι στα κελεύσματα της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ;

-Διερωτώμαι γιατί θα έπρεπε εμείς μονίμως να ετεροκαθοριζόμαστε σε σχέση με το ΠΑΣΟΚ, και να μην σκεφτόμαστε ότι μπορούμε διαμορφώνοντας ένα καθαρό πλαίσιο με αριστερά, ριζοσπαστικά και κινηματικά χαρακτηριστικά να φέρουμε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και τα κάθε λογής κεντροαριστερά μορφώματα σε δύσκολη θέση, καθώς θα απειλούνται μονίμως από μια διαρροή μελών, στελεχών και ψηφοφόρων στη δική μας πολιτική, την πολιτική της Αριστεράς. Σπεύδω να πω πως σήμερα, με την υποβόσκουσα -αλλά υπαρκτή- καταλυτική κριτική και το σαρκασμό στις αξίες των βολεμένων, η εποχή είναι εξαιρετικά ευνοϊκή για τη διαμόρφωση από κόμμα μας και γενικότερα από την ανανεωτική αριστερά, μιας φυσιογνωμίας, σε απόλυτη διάκριση από τη σοσιαλδημοκρατία και το σταλινισμό, η οποία θα πρωτοπορεί, θα εμπνέει και θα προσελκύει νέα πολιτικά υποκείμενα στο δικό μας πρόταγμα. Την κοινωνική απελευθέρωση, την αλληλεγγύη και το σοσιαλισμό.

6) Εντέλει κ.Κουράκη θα διεκδικήσετε την προεδρία του ΣΥΝ όπως έντονα φημολογείται τον τελευταίο καιρό?

-Εκτιμώ ότι ή συζήτηση είναι πρόωρη και ανακόλουθη. Πρώτα συζητάμε για το πλαίσιο, τον προσανατολισμό, τη στρατηγική, τις συμμαχίες και το οργανωτικό και μετά τα ονόματα που αντιστοιχούν σε όλα αυτά. Αλλιώς θα αποσυνδέαμε τα πρόσωπα από την πολιτική, και τούτο θα στερούνταν πολιτικής αισθητικής. Από τις μέχρις στιγμής συζητήσεις φαίνεται ότι μπορεί στο συνέδριο να διαμορφωθεί μια ευρεία πλειοψηφία για μια διακριτή φυσιογνωμία του κόμματος με τα χαρακτηριστικά που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Στη βάση αυτή θα ήταν αναγκαίο να εκλεγεί μια ηγετική ομάδα που θα εκφράσει το σύνολο του κόμματος πέρα από «τασικές» περιχαρακώσεις. Αυτή τη στιγμή, όπως προανέφερα, η συζήτηση για τα πρόσωπα είναι πρόωρη