Ομιλίες
Ομιλία του Τάσου Κουράκη επί των άρθρων στη συζήτηση του Σ.Ν. του Υπουργείου Παιδείας, «Αναβάθμιση του ρόλου του εκπαιδευτικού –κ.λ.π»
Κυρία Υπουργέ, είναι η ώρα που μιλάμε για πολύ συγκεκριμένα θέματα. Τα ιδεολογικά ζητήματα και τα ζητήματα πολιτικής τα έχουμε συζητήσει. Αναφέρομαι σε μία από τις τροπολογίες που έχουμε καταθέσει, με μια πολύ μικρή εισαγωγή.
Υποθέτω ότι είστε ενήμεροι και προφανώς αναγνωρίζετε το κομμάτι που λέγεται Αγωγή της Υγείας. Σαν Κόμμα και εγώ προσωπικά θεωρώ ότι είναι από τα ζητήματα, στα οποία έχουμε καθυστερήσει πάρα-πάρα πολύ.
Κυρία Υπουργέ, είναι η ώρα που μιλάμε για πολύ συγκεκριμένα θέματα. Τα ιδεολογικά ζητήματα και τα ζητήματα πολιτικής τα έχουμε συζητήσει. Αναφέρομαι σε μία από τις τροπολογίες που έχουμε καταθέσει, με μια πολύ μικρή εισαγωγή.
Υποθέτω ότι είστε ενήμεροι και προφανώς αναγνωρίζετε το κομμάτι που λέγεται Αγωγή της Υγείας. Σαν Κόμμα και εγώ προσωπικά θεωρώ ότι είναι από τα ζητήματα, στα οποία έχουμε καθυστερήσει πάρα-πάρα πολύ.
Κυρία Υπουργέ, είναι η ώρα που μιλάμε για πολύ συγκεκριμένα θέματα. Τα ιδεολογικά ζητήματα και τα ζητήματα πολιτικής τα έχουμε συζητήσει. Αναφέρομαι σε μία από τις τροπολογίες που έχουμε καταθέσει, με μια πολύ μικρή εισαγωγή.
Υποθέτω ότι είστε ενήμεροι και προφανώς αναγνωρίζετε το κομμάτι που λέγεται Αγωγή της Υγείας. Σαν Κόμμα και εγώ προσωπικά θεωρώ ότι είναι από τα ζητήματα, στα οποία έχουμε καθυστερήσει πάρα-πάρα πολύ.
Την Αγωγή Υγείας την παίρνουν πολύ λίγα από τα παιδιά μας, αν και γίνονται τεράστιες προσπάθειες από τους υπεύθυνους και κάποια στιγμή θα έπρεπε να ξαναδούμε το ζήτημα αυτό, ώστε όλα τα παιδιά να απολαμβάνουν αυτής της ειδικής εκπαιδευτικής αγωγής με έναν σύγχρονο τρόπο.
Στο νομοσχέδιο που έχουμε στα χέριά μας υπάρχει μια αδικία, η οποία δεν προάγει, δεν προωθεί αυτή την αντίληψη, καθότι οι υπεύθυνοι της Αγωγής Υγείας αγνοούνται παντελώς. Μοριοδοτούνται οι υπεύθυνοι των Κέντρων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης στις κατηγορίες εκπαιδευτικών που διαθέτουν ειδική εμπειρία και το σκεπτικό που αναγνωρίζει τους διευθυντές οποιασδήποτε σχολικής μονάδας να επιτελούν διοικητικό και καθηγητικό έργο εξαιρεί τους υπεύθυνους της Αγωγής Υγείας.
Το δεύτερο αρνητικό του νόμου είναι ότι κάνει μια αποτίμηση με διαφορετική βαρύτητα της καθηγητικής εμπειρίας των υπευθύνων των Κέντρων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και υπευθύνων Αγωγής Υγείας. Δεν μπορώ πραγματικά να καταλάβω γιατί θεωρείτε ότι είναι διαφορετικής βαρύτητας το έργο που επιτελούν και ως εκ τούτου έχουν διαφορετική αντιμετώπιση.
Εμείς έχουμε καταθέσει εγκαίρως μια τροπολογία, η οποία αναφέρει να ενταχθούν οι υπεύθυνοι Αγωγής Υγείας στο άρθρο 11 με όλες τις συνακόλουθες διευθετήσεις που αυτό προβλέπει και στο άρθρο 13 να αρθεί η διακριτή αντιμετώπιση των υπευθύνων των Κέντρων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και των υπευθύνων σχολικών δραστηριοτήτων, δηλαδή Αγωγής Υγείας, Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και Πολιτιστικών Θεμάτων. Θεωρούμε ότι αυτό είναι κάτι που τους αξίζει και κάτι που θα ενισχύσει την Αγωγή Υγείας ακόμη περισσότερο.
Το δεύτερο, όσον αφορά την περιβαλλοντική εκπαίδευση, γίνεται μια διάκριση ανάμεσα στους υπεύθυνους –που πραγματικά πάλι δεν μπορούμε να καταλάβουμε- των Κέντρων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και των υπεύθυνων της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης.
Επαναλαμβάνω, έχετε άλλη αντιμετώπιση για τους υπευθύνους των Κέντρων και άλλη αντιμετώπιση για τους υπεύθυνους της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, παρόλο που θα έλεγα με πολλή νηφαλιότητα ότι η καθηγητική τους δράση είναι εξίσου –για να μην πω περισσότερο- σημαντική των υπευθύνων της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης από τους υπεύθυνους των Κέντρων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης.
Αυτή η διάκριση είμαι σίγουρος ότι δημιουργεί ένα αρνητικό κλίμα στη σχέση αυτών και ως εκ του ρόλου τους θα έπρεπε να συνεργάζονται όσο γίνεται πιο αρμονικά. Γι’ αυτό προτείνουμε να ενοποιηθούν σε μια οι δυο ομάδες στελεχών των εκπαιδευτικών της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, δηλαδή να υπάρχει ενιαία αντιμετώπιση και για τους δύο και αυτό νομίζω θα βοηθήσει στην περιβαλλοντική εκπαίδευση.
Υπάρχει ένα παράδοξο που νομίζω ότι μάλλον σας έχει ξεφύγει, γιατί δεν μπορεί να ισχύει. Ποιο είναι αυτό; Στην επιλογή στελεχών της εκπαίδευσης λέτε ότι απαιτούνται διάφορα προσόντα, όπως είναι η κατοχή πιστοποιητικού καθηγητικής επάρκειας κ.λπ. και ανάμεσα στα προσόντα είναι και η δεξιότητα στις τεχνολογίες της πληροφορίας των επικοινωνιών. Πάρα πολύ ωραία.
Όμως, κοιτάξτε, αυτοί που είναι εκπαιδευτικοί της Πληροφορικής των κλάδων ΠΕ19 και ΠΕ20 δεν έχουν αυτό το πιστοποιητικό όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά επειδή αυτή είναι η ειδικότητά τους. Επαναλαμβάνω ότι οι εκπαιδευτικοί της Πληροφορικής των κλάδων ΠΕ19 και ΠΕ20 δεν έχουν το πιστοποιητικό ότι ξέρουν πληροφορική, επειδή αυτό ακριβώς έχουν σπουδάσει, με αποτέλεσμα το γεγονός ότι δεν γίνεται αναφορά σε αυτούς τους ανθρώπους να είναι άδικο, γιατί τελικώς ένα προσόν που το διαθέτουν –επειδή είναι η ειδικότητά τους- δεν το έχουν ως χαρτί και αυτό είναι πάρα πολύ κακό.
Εμείς τι λέμε; Λέμε στο άρθρο 11 στην παράγραφο 9 του νομοσχεδίου να προστεθεί: Από την υποχρέωση κατοχής πιστοποιητικού γνώσεων και δεξιοτήτων στις Τεχνολογίες της Πληροφορίας και των Επικοινωνιών Επιπέδου 1 εξαιρούνται οι εκπαιδευτικοί Πληροφορικής των κλάδων ΠΕ19 και ΠΕ20, επειδή λόγω της ειδικότητάς τους οι γνώσεις καλύπτουν εξ αρχής αυτό το κριτήριο.
Είναι τόσο απλό και φαντάζομαι ότι μάλλον σας έχει διαφύγει, γιατί δεν είναι δυνατόν να υπάρχει μια τόσο μεγάλη αδικία στο συγκεκριμένο σημείο.
Ένα άλλο σημείο στο οποίο νομίζω ότι δεν υπάρχει καμία σκοπιμότητα να το κάνετε, είναι όσον αφορά τη Σιβιτανίδειο, όπου υπηρετούν με πολύχρονες προϋπηρεσίες εκπαιδευτικοί, από επτά έως δεκαέξι χρόνια, με ειδικότητες που δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή στους πίνακες του Υπουργείου. Και σήμερα που ομιλούμε και συζητούμε, υπάρχουν τριάντα πέντε με σαράντα αναπληρωτές εκπαιδευτικοί με προϋπηρεσία με είκοσι τέσσερις έως εξήντα μήνες και για τους οποίους δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη στις γενικότερες ρυθμίσεις του νομοσχεδίου.
Θα λέγαμε, λοιπόν, ως πρόταση ότι οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί που υπηρετούν στη Σιβιτανίδειο Σχολή έως και τις 30-6-2010 και έχουν δεκαεξάμηνη προϋπηρεσία, να προσλαμβάνονται κατά προτεραιότητα στη Σχολή καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου 2010-2012. Νομίζουμε ότι αυτό θα βοηθήσει τη λειτουργία της Σχολής. Η τεχνική εκπαίδευση στην Ελλάδα είναι συνώνυμη με τη Σιβιτανίδειο -ήδη έχει πολλά προβλήματα- και αν δεν αντιμετωπιστούν οι εκπαιδευτικοί με αυτό τον τρόπο, πολύ φοβόμαστε ότι δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί στο ρόλο της.
Σχετικά με το πολυσυζητημένο ζήτημα της συνυπηρέτησης των εκπαιδευτικών συζύγων, το έχουμε πει και έχετε δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις. Ένα από τα επιχειρήματά σας -στέκομαι στο τελευταίο- είναι ότι, εάν αυτό το κάνουμε για τις συζύγους ή τους συζύγους των μελών ΔΕΠ, ενδεχομένως θελήσουν και άλλοι κλάδοι που έχουν συζύγους εκπαιδευτικούς να αντιμετωπιστούν με τον ίδιο τρόπο.
Εδώ δεν πρόκειται για μια νέα ρύθμιση την οποία εισάγουμε. Υπάρχει κάτι που ισχύει από το 2002, αυτοί οι άνθρωποι έχουν ρυθμίσει τη ζωή τους με αυτόν τον τρόπο και είναι εξαιρετικά άδικο για μια πολύ περιορισμένη κατηγορία ανθρώπων να τους στερήσετε τη δυνατότητα να βρίσκονται μαζί ως οικογένεια. Εκτιμούμε ότι αυτό θα βοηθήσει και την εκπαίδευση και τους ίδιους και νομίζουμε ότι δεν έχετε κανένα λόγο να επιμένετε -είπατε την άποψή σας, είπαμε το δικό μας-θα έλεγα, στο βαθμό που έχετε κάνει και ορισμένες άλλες υποχωρήσεις με πολύ θετικό τρόπο. Αναφέρομαι στον πρωτοδιοριζόμενο με τα τρία χρόνια υπηρέτησης, όπου κάνατε μια πολύ σημαντική βελτίωση, δεν θα έλεγα υποχώρηση. Λέτε ότι ο τρίτος χρόνος έχει αυξημένη μοριοδότηση και μάλιστα, μας είπατε ότι αυτό είναι και σύμφωνο με τις προτάσεις της Ομοσπονδίας. Πάρα πολύ ωραία.
ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΝΤΟΥΛΑΣ: Πρόταση από τη ΔΟΕ έγινε.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ: Ναι. Η ΔΟΕ, όμως, δεν έκανε ακριβώς αυτή την πρόταση. Η πλήρης πρόταση της ΔΟΕ, την οποία θα καλούσα να σκεφθείτε ακόμη μια φορά -ακούσαμε τα επιχειρήματά σας- είναι ότι θα μπορούσατε, αντί για το υποχρεωτικόν του πράγματος, να βάζατε αυξημένη μοριοδότηση στο δεύτερο και τον τρίτο χρόνο, οπότε στην περίπτωση αυτή καταλαβαίνετε ότι θα λυνόταν το θέμα και οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί θα εκτιμούσαν αν τους συνέφερε, σε σχέση με τις οικογενειακές και λοιπές τους ανάγκες, να παραμείνουν, έχοντας αυτήν την αυξημένη μοριοδότηση και το δεύτερο χρόνο και τον τρίτο. Έτσι, αίρεται το υποχρεωτικόν του πράγματος και νομίζω ότι όλα εξομαλύνονται, αλλά πιστεύω ότι θα το δείτε πάρα πολύ σοβαρά.
Μου έκανε εντύπωση στις τροπολογίες που δεχθήκατε, ότι δεν δεχθήκατε μια τροπολογία για την οποία είχα την αίσθηση, όταν την πρωτοανέφερα στην Επιτροπή, ότι την είχατε βρει μάλλον λογική. Θεωρώ ότι είναι εξαιρετικά λογική. Την επαναλαμβάνω. Έχουμε αποφοίτους Ειδικής Αγωγής πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης από το Βόλο και από το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας στη Θεσσαλονίκη. Έχουν ειδική εκπαίδευση αυτοί οι άνθρωποι. Όσο καιρό δεν είχατε, για να καλύψετε τις εκπαιδευτικές ανάγκες, οι εκπαιδευτικοί έκαναν σεμινάρια και καλά έκαναν.
Όταν, όμως, άρχισαν να βγαίνουν από τα Πανεπιστήμια εκπαιδευτικοί Ειδικής Αγωγής πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, θα έπρεπε να υποχωρεί η πρόσληψη εκπαιδευτικών που είχαν κάνει κάποια σεμινάρια από ανθρώπους οι οποίοι είχαν πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης πάνω στο αντικείμενο.
Ορθώς, λοιπόν, καταργείτε τις προσλήψεις με τα σεμινάρια, αλλά υπάρχει μια ατέλεια. Θα έπρεπε να καταργηθεί η ιστορία με τα σεμινάρια ή να περιορίζονται μόνο σε αυτούς που αφορούν τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, όπου δεν υπάρχουν εκπαιδευτικοί με πτυχίο Πανεπιστημίου για το ζήτημα αυτό. Και η τροπολογία την οποία έχουμε καταθέσει, είναι ότι στο άρθρο 47 παράγραφος 5: «Τα ειδικά τυπικά προσόντα που προβλέπονται στις διατάξεις που καταργούνται με το προηγούμενο εδάφιο εξακολουθούν να ισχύουν μέχρι την ολοκλήρωση του πρώτου και του επόμενου διαγωνισμού του Α.Σ.Ε.Π. για την πλήρωση θέσεων στην Ειδική Αγωγή και εκπαίδευση», εμείς προσθέτουμε: «μόνο για εκπαιδευτικούς της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης», έτσι ώστε να μπορούν οι εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης που έχουν πτυχίο Ειδικής Αγωγής να προσλαμβάνονται.
Αυτό είναι προφανώς προς το συμφέρον της Ειδικής Αγωγής. Δηλαδή, διερωτώμαι γιατί δεν το κάνατε δεκτό, εκτός αν δεν είχα γίνει πάρα πολύ σαφής στην ανάπτυξη του ζητήματος.
Σχετικά με τους εκπαιδευτικούς της ιδιωτικής εκπαίδευσης έχει γίνει πολλή συζήτηση. Εμείς εκτιμούμε ότι είναι προς το συμφέρον των ιδίων και κυρίως της εκπαίδευσης να υιοθετήσετε την τροπολογία που έχουμε καταθέσει –και εγκαίρως- ότι ισχύουν οι διατάξεις του άρθρου 13 του ν. 2986/2002 για όσους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς γίνονται αορίστου χρόνου μέχρι και τον Ιούνιο του 2012 και για όσο διάστημα αυτοί εργάζονται στην ιδιωτική εκπαίδευση.
Οι υπόλοιποι σε περίπτωση αναστολής λειτουργίας του σχολείου, μείωση τμημάτων ή και απόλυση, λόγω διατάραξης του εκπαιδευτικού κλίματος, θα εντάσσονται στον πίνακα αναπληρωτών και ωρομισθίων της δημόσιας εκπαίδευσης και η προϋπηρεσία τους στο ιδιωτικό σχολείο θα θεωρείται ισότιμη με εκείνη των δημόσιων αναπληρωτών ή ωρομισθίων.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Στην περίπτωση δε που αποκτούν προϋπηρεσία αορίστου χρόνου, θα εμπίπτουν στην προηγούμενη περίπτωση. Και ο πίνακας αναπληρωτών και ωρομισθίων διατηρείται σε ισχύ μέχρι να διοριστούν ως μόνιμοι όλοι όσοι είναι εγγεγραμμένοι σ’ αυτόν, είτε προέρχονται από τη δημόσια, είτε από την ιδιωτική εκπαίδευση.
Δεν μπορώ να μην κάνω στο τέλος ένα σχόλιο στην τοποθέτηση που έκανε το πρωί ο Υφυπουργός κ. Πανάρετος, όπου αναφέρθηκε και είπε περίπου ότι οι γυμναστές που είναι στα σχολεία αυτή τη στιγμή είναι πάρα πολλοί και δεν γυμνάζουν, επιρρίπτοντας ευθύνη στους γυμναστές για το ότι δεν αθλούνται οι μαθητές.
Αυτό είναι μία πολύ μεγάλη αδικία. Θέλω να πιστεύω ότι είναι είτε παρανόηση δική μου ή του διέφυγε. Οι γυμναστές κάνουν πάρα πολύ καλά τη δουλειά τους, όταν υπάρχουν οι ανάλογες αθλητικές εγκαταστάσεις, όταν τους δίνονται οι δυνατότητες και οι ώρες. Όταν έχουμε μείωση ωρών των γυμναστών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, όταν δεν έχουμε επέκταση του διορισμού των γυμναστών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, καταλαβαίνετε ότι ο ρόλος που δίνουμε στην άθληση είναι εξαιρετικά μειωμένος. Είναι μία ειδικότητα που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και στην Αγωγή της Υγείας.
Νομίζουμε ότι η αναφορά μ’ αυτόν τον τρόπο στους γυμναστές είναι άδικη. Θέλω μία αποκατάσταση από εσάς, κυρία Υπουργέ, πάνω και σ’ αυτό το ζήτημα.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αθανάσιος Λεβέντης): Σας παρακαλώ να ολοκληρώσετε, κύριε συνάδελφε.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ: Κάναμε αυτές τις παρατηρήσεις και τις προτάσεις ευελπιστώντας ότι θα διορθωθούν ορισμένα πράγματα. Αυτό, βέβαια, δεν αλλάζει τη γενική μας θέση ότι δεν μπορούμε να ψηφίσουμε τα άρθρα έτσι όπως είναι διατυπωμένα. Ελπίζουμε, όμως, ότι τουλάχιστον ορισμένες από τις βελτιώσεις θα τις δεχθείτε, όπως και αυτή που ανέφερε και ο κ. Παντούλας για τους αποφοίτους μουσικών οργάνων και μερικές άλλες, τις οποίες όλες οι πτέρυγες της Βουλής συμφωνούν να τις κάνετε δεκτές.
Ευχαριστώ.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ: Δύο-τρία σημεία μόνο θέλω να αναφέρω, κυρία Υπουργέ.
Έχω την εντύπωση, εκτός εάν δεν κατάλαβα καλά, ότι δεν αναφερθήκατε στη δυσμενέστερη διάκριση των υπευθύνων της αγωγής υγείας σε σχέση με τους υπεύθυνους της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Νομίζω ότι είναι απολύτως δίκαιο να έχουν μία ίση αντιμετώπιση.
Το δεύτερο σημείο αφορά τους απόφοιτους της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης ειδικής αγωγής. Νομίζω ότι θα έπρεπε –εκτός εάν το είπατε και δεν το κατάλαβα- να τους δοθεί η δυνατότητα να προηγούνται από τους άλλους που έχουν απλά σεμινάρια. Είναι απολύτως θεμιτό, φαντάζομαι.
Αναγνωρίζω ότι ήταν σημαντική η προσθήκη-αναδιατύπωση για τους καθηγητές της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Νομίζω ότι ένα σημείο αναφέρει «λόγω κατάργησης των ιδιωτικών σχολικών μονάδων». Δηλαδή, θα πρέπει να καταργηθεί ολόκληρη σχολική μονάδα; Θα μπορούσε να είναι «τάξεων ή τμημάτων». Γιατί θα έπρεπε, δηλαδή, να τύχουν αυτού του καθεστώτος, να χρειάζεται να κλείσει όλη η εκπαιδευτική μονάδα και να μην είναι τάξεις ή τμήματα και βεβαίως και η σχολική μονάδα; Καλύτερα να αναφέρεται «σχολική μονάδα, τάξεις ή τμήματα».
Επίσης, λέτε ημερομηνία, ότι μέχρι 1/7/2010 ισχύουν, εφόσον κ.λπ. Επειδή κάποιοι άνθρωποι είχαν προγραμματίσει τη ζωή τους στα πλαίσια συνέχειας της πολιτείας, νομίζω ότι θα έπρεπε να είναι όχι μόνο αυτοί που διορίστηκαν το 2004, αλλά και αυτοί που διορίστηκαν το 2006. Επομένως, η ημερομηνία θα μπορούσε περίφημα να είναι 30/6/2012. Νομίζω ότι θα ήταν πιο δίκαιο.
Ένα σημείο που ανέφερε και ο κ. Κακλαμάνης, είναι ότι η απόλυση δεν θα έπρεπε να αποφασίζεται μόνο από τον ιδιοκτήτη. Νομίζω ότι θα μπορούσαμε να βάλουμε τη λέξη «αιτιολογημένη» και να εποπτεύεται από υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας. Τίποτα περισσότερο. Το θεωρώ πολύ πιο αντικειμενικό, εάν είναι πλήρως διορισμένο από εσάς, εννοώ από τη διοίκηση. Θα ήταν πολύ πιο αντικειμενική η κρίση του, εάν η απόλυση είναι δίκαιη ή όχι. Γιατί –αυτό πάλι το είπε ο κ. Κακλαμάνης, το έχουν πει και άλλοι βέβαια- πολύ εύκολα ένας ιδιοκτήτης θα απολύει έναν μεγαλύτερης ηλικίας άνθρωπο, για να πάρει ένα νεότερο μόνο και μόνο για να πληρώνει λιγότερο. Και αυτό είναι εξαιρετικά άδικο. Μπορεί, δηλαδή, ένας εκπαιδευτικός να είναι πολύ μεγάλης αξίας άνθρωπος, ο οποίος τυχαίνει να είναι πενήντα ή πενήντα πέντε χρονών και να μπορεί πολύ εύκολα να τον απολύσει ο ιδιοκτήτης και να προσλάβει ένα νεότερο με πολύ λιγότερα λεφτά. Μια υπηρεσία του δημοσίου δεν θα λειτουργούσε μ' αυτόν τον τρόπο, θα κοίταζε περισσότερο, θα έλεγα, το εθνικό συμφέρον.
Και το τελευταίο αφορά αυτό που είχα πει κάποια στιγμή και δεν πήρα απάντηση, σχετικά με το δόκιμο εκπαιδευτικό. Στην αρχή λέγατε ότι κανένας δεν θα απολυθεί. Εάν δεν κάνει να μπει στην τάξη –γιατί όλοι δεν μπορούν να είναι στην τάξη- θα υπάρχει πρόταση μετάταξής του σε άλλη υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας. Εάν το διατηρήσετε αυτό, θα έχει νόημα. Αλλιώς, έτσι όπως το βάζετε, είναι απόλυση. Και είναι απόλυση, γιατί η διάταξη, στην οποία παραπέμπετε, λέει ότι θα μείνει εάν έχει υπερεπταετή θητεία. Τι υπερεπταετή; Δύο χρόνια έχει ο άνθρωπος. Δηλαδή, ουσιαστικά τον στέλνουμε έξω από την εργασία, ενώ η ίδια διατύπωση που εσείς είχατε ορίσει είναι ότι αν δεν μπορεί να πάει να δουλέψει σε τάξη ένας άνθρωπος, ο οποίος έχει περάσει πτυχίο, μετεκπαίδευση, θητεία, που αξιολογήθηκε, είναι πολύ άδικο, πάντοτε σύμφωνα με τη δική σας τη σκέψη, να πάει σπίτι του, ενώ θα μπορούσε να μεταχθεί σε άλλη υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας, όπως το είχατε στην αρχή.
Αυτά ήθελα να πω. Ευχαριστώ.