Η ουράνια συμφωνία

 

Xρόνια παλεύω να μάθω πού επιστρέφει τελικά η ανάταση της ψυχής που ο καθένας νιώθει στα ορόσημα της ζωής του, σαν όπως έχοντας ώρες ή μέρες πεζοπορήσει και ξαφνικά βρίσκεται στην κορφή ενός όρους, λουσμένος στο διάφανο φως, να αγναντεύει με χίλια μάτια τον ατέλειωτο ορίζοντα του κόσμου

 

Πού κατατίθεται η κραυγή της ψυχής του, όταν μόλις έχει τελειώσει ένα έργο ζωής και κάθεται σιωπηλά στην αχλή μιας ηδονής, μοναδικής για το είναι του;

 

Ποιος άλλος είναι ο αποδέκτης μιας εξαίσιας ερωτικής πανδαισίας, ολόσωμης και ολόψυχης σύντηξης στα αλώνια των ονείρων, πέρα από τους φυσικούς της εταίρους;

 

Ποια γνώση κρύβεται πίσω από την αναζήτηση για τους δρόμους που ταξιδεύουν τούτες οι αισθητικές και νοητικές ανατάσεις; Πόσο μακριά πάνε πέρα από την ηδονή ή την ευτυχία των προσώπων; Ακόμη πέρα και από την ωρίμανσή τους, το ανέβασμα ή το σμίλευμα της τελειότητάς τους;

 

Τι να κρύβεται πίσω από την αίσθηση ότι δεν μπορεί να είμαστε μόνο εμείς οι αποδέκτες, εμείς που είμαστε ταυτόχρονα και οι δημιουργοί αυτής της ανάτασης;

 

Είναι γιατί νιώθουμε το χρόνο να διαστέλλεται τούτες τις στιγμές, να παίρνει φτερά και να δραπετεύει από την βαρύτητα των σωμάτων και των προσώπων. Κάτι σαν να συνεχίζεται ο χρόνος πέρα από το περίγραμμα της ζωής και της πράξης, σαν τον κομήτη που η ουρά του απλώνεται και ασημώνει όλο τον ουρανό

 

Ναι, αυτό είναι που δημιουργεί την σύγκρουση και την αναζήτηση του άρρητου. Η βεβαιότητα της αθανασίας για πράξεις ύψιστης αισθητικής, όπως αυτές που μπορεί να λειτουργούνται από δυο σώματα ένα αυγουστιάτικο βραδινό, ψηφίδες στο γέμισμα του φεγγαριού

 

Είναι που η ομορφιά που γεννιέται από τις πράξεις, διαχέεται, διαστέλλεται και αγγίζει τα πρόσωπα, αλλά δεν επιστρέφει σ' αυτά. Τα ραντίζει με το άχραντο μυστήριό της και φεύγει. Προκύπτει από την ύλη, από τα πρόσωπα, αλλά δεν πεθαίνει μαζί τους, δε φυλακίζεται ανάμεσά τους. Τα γαληνεύει και τα χαιρετάει στη στιγμή. Εξακοντίζεται στο στερέωμα, στην αέναη συνάθροιση αισθητών και ανεπαίσθητων δονήσεων όλων των ανθρώπων από γέννησης του κόσμου, σε ένα απόλυτο και αιώνιο φως

 

Έτσι που αν τύχει και βρεθείς μια ξάστερη νύχτα με όλα τα φώτα της ψυχής σου ανοιχτά, θα μπορέσεις να αφουγκραστείς και τις δικές σου χορδές, τις δικές σου φωτεινές διαδρομές να πάλλονται σ'αυτή την ουράνια συμφωνία.

Άκου...