Ομιλία Τάσου Κουράκη στη Βουλή στη συζήτηση επί των άρθρων και επί του συνόλου του σχεδίου νόμου: «Πρόσβαση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση των κατόχων απολυτηρίου Επαγγελματικού Λυκείου και άλλες διατάξεις» (2ο μέρος)

Ομιλία Τάσου Κουράκη Από τα πρακτικά της Βουλής ΙΒ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΥΝΟΔΟΣ Β΄ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ Π΄ Τετάρτη, 4 Φεβρουαρίου 2009 ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ: Θα ήθελα να κάνω μια παρατήρηση στα χθεσινά λεχθέντα, επειδή φαντάζομαι ότι έγινε παρανόηση και όχι ηθελημένη παραποίηση της θέσης μας από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος για το πρώτο πανεπιστημιακό έτος εισαγωγής που είχαμε πει εχθές και έγινε σχετική αναφορά από τον κ. Αλυσανδράκη. Να θυμίσω στο Σώμα πως εμείς είπαμε ότι το προπαρασκευαστικό αυτό έτος δεν θα επηρεάσει –επί λέξει είχα πει χθες- ούτε στο ελάχιστο προσθετικά τη διάρκεια για την απόκτηση πτυχίου Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι.. Αυτό σημαίνει ότι αν τα χρόνια σπουδών σήμερα είναι πέντε, θα εξακολουθούν να παραμένουν πέντε, αν είναι έξι –όπως είναι για την ιατρική- θα εξακολουθήσουν να είναι έξι. Και αυτό το έτος θα συνυπολογίζεται στα πέντε-έξι χρόνια και βεβαίως δεν έχει καμία σχέση με την ερμηνεία που δόθηκε ότι αυτό σημαίνει πως η διάρκεια των σπουδών θα είναι τριετής, σύμφωνα με τις διατάξεις της Μπολόνια, με την οποία και εμείς είμαστε αντίθετοι. Τώρα σχετικά με την παρατήρηση της κυρίας Ράγιου όσον αφορά τις προτάσεις μας για την ελεύθερη πρόσβαση που αναφέραμε χθες, θα έλεγα ότι είχε, βεβαίως, το δικαίωμα να τις ερμηνεύσει όπως ήθελα, αλλά θα της έλεγα να είναι λίγο πιο προσεκτική στο να ακούσει το σχόλιο του κυρίου Υφυπουργού, ο οποίος βρήκε πολύ ενδιαφέρουσες τις προτάσεις μας και μάλιστα είπα πως είναι λυπηρό ότι δεν προσερχόμαστε στο διάλογο, για να τις καταθέσουμε εκεί. Εν πάση περιπτώσει, όμως, επειδή έχουν κατατεθεί στο Σώμα, θα μελετηθούν και θα αξιολογηθούν αναλόγως. Αυτό σημαίνει ότι οι προτάσεις μας, τουλάχιστον, είναι άξιες προσοχής, ανεξάρτητα από την υιοθέτησή τους εν μέρει ή στο σύνολό τους. Σχετικά πάλι με το διάλογο, όπως γνωρίζετε, κύριε Υπουργέ, είχαμε βάλει ως απαραίτητη προϋπόθεση την αύξηση των κονδυλίων για την παιδεία, προκειμένου να προσέλθουμε στο διάλογο. Δυστυχώς, κάθε μέρα βρισκόμαστε σε ένα μεγάλο πανεπιστημιακό ίδρυμα, το οποίο αναστέλλει τη λειτουργία του εξαιτίας της έλλειψης πόρων. Χθες είχαμε το Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Σήμερα έχουμε το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης, που αδυνατεί να εκπληρώσει τις ακαδημαϊκές του λειτουργίες. Αυτό είναι ένα δείγμα ότι η κατάσταση πραγματικά δεν πάει άλλο. Άρα, μια από τις τρεις προϋποθέσεις που βάλαμε, για να προσέλθουμε στο διάλογο, φαίνεται ότι εξακολουθεί να έχει ισχύ και μάλιστα αυξανόμενη. Να θυμίσω ότι οι άλλες δύο προϋποθέσεις που βάλαμε είναι η αναστολή της δραστηριότητας των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών, γιατί, όπως έχουμε πει κατ’ επανάληψη είναι μια ευθεία αμφισβήτησης του άρθρου 16 του Συντάγματος και στην πράξη, σύμφωνα με την απόφαση του πρόσφατου Πρωτοδικείου, είναι όχι μόνο κατοχύρωση επαγγελματικών, αλλά και ακαδημαϊκών δικαιωμάτων από την πίσω πόρτα. Εκείνο που θα ήθελα να πω, πριν μπω στα επιμέρους άρθρα ήταν η ανακολουθία –θα έλεγα- κύριε Υπουργέ, σχετικά με την τροπολογία για τις μετακινήσεις των μαθητών των ΑμΕΑ. Και επειδή ξέρω ότι υπάρχει ένα καλό επίπεδο συνεννόησης, τουλάχιστον μεταξύ μας, σε μία επίκαιρη ερώτηση που είχα καταθέσει στις 17/11 σχετικά με το ζήτημα της μετακίνησης των μαθητών των ΑμΕΑ είχαμε πει ότι η ανανέωση των δίμηνων συμβάσεων των συνοδών και οδηγών κάθε φορά σε μία νέα δίμηνη σύμβαση είναι όνειδος για το Υπουργείο, καθώς διατηρεί το καθεστώς ομηρείας των εργαζομένων που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και σε μερικές περιπτώσεις είχαμε τη μη έναρξη της ανανέωσης, με αποτέλεσμα να χάνουν ημέρες του σχολικού έτους τα παιδιά των ΑμΕΑ. Με πολύ μεγάλη χαρά είχα ακούσει τότε ότι θα φτιάξετε μόνιμες θέσεις εργασίας για τους οδηγούς, συνοδηγούς και βοηθούς. Σας είπα ότι αυτό είναι πάρα πολύ θετικό. Είπατε, όμως, ότι επειδή υπάρχουν και άλλες ενδιαφέρουσες προτάσεις, όπως είναι η χορηγία για την αγορά λεωφορείων ή η μέθοδος της αγοράς μέσω leasing, θα ήταν λογικό να εξετάσουμε και αυτές τις προτάσεις, ώστε να μην επιβαρυνθεί το Υπουργείο με τη συντήρηση των λεωφορείων. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν βλέπουμε να γίνεται τίποτα απ’ όλα αυτά, ούτε από το ένα ούτε από το άλλο, και κατατίθεται μια πρόταση, η οποία, βεβαίως, βελτιώνει ελαφρώς το προηγούμενο καθεστώς, αλλά δεν δίνει καμία ουσιαστική απάντηση και λύση στη λογική μόνιμου προσωπικού και μόνιμων λεωφορείων. Επίσης, είναι προφανές ότι διαφωνούμε με την ανάθεση της καθαριότητας σε ειδικά συνεργεία καθαρισμού. Πιστεύουμε ότι οι ανάγκες πρέπει να καλύπτονται με μόνιμο προσωπικό. Σχετικά με το νόμο τον οποίο συζητούμε, θεωρούμε ότι είναι απαράδεκτο να μην ορίζεται τι ισχύει όσον αφορά το ποσοστό εισαγωγής στο σύνολο των εισακτέων στα Τ.Ε.Ι. Το ίδιο και για τους παλαιότερους απόφοιτους των Τεχνικών Λυκείων. Το προηγούμενο αφορά τα άρθρα 1 και 2, οι οποίοι τώρα μαθαίνουν την ύλη που θα εξεταστούν τον Ιούνιο, ενώ θα έπρεπε να την ξέρουν από το φθινόπωρο και φυσικά, επίσης, δεν ξέρουν για τι ποσοστό θα διαγωνιστούν. Θεωρούμε πως είναι υποτίμηση η έλλειψη πληροφόρησης -και μάλιστα εγκαίρως- σε αυτά τα παιδιά. Από τις διατάξεις του νομοσχεδίου, άρθρο 1 παράγραφος 1β΄, φαίνεται πως για μια ακόμη φορά οι απόφοιτοι των ΕΠΑΛ θα έχουν πρόσβαση σε περιορισμένα τμήματα των Τ.Ε.Ι., αυτά δηλαδή που έχουν σχέση με την ειδικότητά τους. Κατά τη γνώμη μας, θα έπρεπε να παρέχεται η δυνατότητα πολλών επιλογών σε διάφορα επιστημονικά πεδία και όχι μόνο σε ορισμένα τμήματα που αντιστοιχούν στη συγκεκριμένη ειδικότητα του μαθητή ή της μαθήτριας, όπως ισχύει σήμερα. Αν πραγματικά το Υπουργείο πιστεύει ότι το ΕΠΑΛ παρέχει λυκειακού επιπέδου εκπαίδευση, αυτή δεν μπορεί παρά να οδηγεί τους απόφοιτούς του στη δυνατότητα επιλογής ενός διευρυμένου κύκλου επιστημονικών πεδίων για την τριτοβάθμια εκπαίδευση και είναι αντιφατικό, ενώ παράλληλα, κατά την άποψή μας, συνιστά ανεπίτρεπτη διάκριση μεταξύ των μαθητών το γεγονός ότι αυτοί που επιλέγουν τον κύκλο μαθημάτων που οδηγεί αποκλειστικά σε πρόσβαση στην τεχνολογική εκπαίδευση δεν έχουν τις διευρυμένες επιλογές, τουλάχιστον θεωρητικά, με τους μαθητές της ίδιας τάξης, του ίδιου τύπου σχολείου ΕΠΑΛ, που επιλέγουν τον άλλο κύκλο μαθημάτων, ο οποίος οδηγεί στις Γενικές Πανελλαδικές Εξετάσεις για Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι. Τελικώς, πιστεύουμε πως αν εξακολουθήσει να συμβαίνει αυτό, θα εξακολουθήσει το απαράδεκτο φαινόμενο χιλιάδες απόφοιτοι των ΕΠΑΛ να μένουν εκτός των Τ.Ε.Ι., ακόμη και αν συμπληρώνουν τη βαθμολογική βάση του «δέκα», ενώ παράλληλα παραμένουν κενές θέσεις που αναλογούν σε αυτήν την κατηγορία υποψηφίων και μεταφέρονται στις άλλες κατηγορίες. Σε κάθε περίπτωση, κύριε Υπουργέ, πιστεύουμε ότι πρέπει να καταργηθεί η βάση του «δέκα» ως προαπαιτούμενο για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση των αποφοίτων όλων των τύπων λυκείων. Γι’ αυτό το λόγο εμείς νομίζουμε ότι πρέπει να αφαιρεθεί η παράγραφος 3 του άρθρου 7 του νομοσχεδίου και να καταργηθεί η αντίστοιχη διάταξη του ν. 3404/2005 αριθμός 13, που καθιέρωσε τη βάση του «δέκα». Σχετικά με το άρθρο 13, είναι εξωφρενικό να αναφέρει ότι οι δαπάνες που διενεργήθηκαν μέχρι την έναρξη της ισχύος του παρόντος νόμου σε εκτέλεση των αποφάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Ιδρύματος Νεότητας για πληρωμές σε πρόσωπα απασχολούμενα στο εν λόγω ίδρυμα και σε βάρος του Προϋπολογισμού και αφορούν τακτικές αποδοχές, αποζημιώσεις κ.λπ. θεωρούνται ότι διενεργήθηκαν νόμιμα. Θεωρούμε ότι αυτή η αναδρομική απαλλαγή, κύριε Υπουργέ, από κάθε ευθύνη των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου ενός Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου που εποπτεύεται από Υπουργείο για τις έως σήμερα διαχειριστικές πράξεις είναι ούτως ή άλλως σκάνδαλο. Το ερώτημα που αυτομάτως ανακύπτει είναι το εξής: Αν οι διαχειριστικές πράξεις του Διοικητικού Συμβουλίου είναι πράγματι άμεμπτες, τότε γιατί χρειάζεται η απαλλακτική διάταξη νομοσχεδίου; Αν, όμως, δεν είναι, τότε πώς είναι δυνατόν να παραγράφονται δια νομοσχεδίου παρατυπίες που επέφεραν ζημία στο δημόσιο; Όταν, όμως, για το εν λόγο Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου υπάρχουν εκθέσεις του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους και του Ελεγκτικού Συνεδρίου που επισημαίνουν σωρεία παράτυπων διαχειριστικών πράξεων του Διοικητικού Συμβουλίου από τις οποίες έχει προκύψει ζημία για το δημόσιο και όταν είναι σε εξέλιξη δικαστικές αντιδικίες για κάποιες απ’ αυτές τις πράξεις στις οποίες εμπλέκονται μέλη του Δ.Σ., τότε το σκάνδαλο αποκτά διαστάσεις προκλητικές και εξοργιστικές. Και όμως, όλα αυτά συμβαίνουν και αφορούν το Εθνικό Ίδρυμα Νεότητας που εποπτεύεται από το Υπουργείο Παιδείας, τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του οποίου απαλλάσσονται αναδρομικά και καθολικά τυχόν ευθυνών τους με ρητή πρόβλεψη του σχεδίου νόμου που έχουμε μπροστά στα χέρια μας. Νομίζω πως αυτές οι παρατηρήσεις είναι αρκετές, για να δηλώσουμε ακόμη μια φορά ότι καταψηφίζουμε το νομοσχέδιο στα άρθρα που συζητούμε. Θα ψηφίσουμε, όμως, θετικά για τα άρθρα 3 και 11, τα οποία νομίζουμε ότι διορθώνουν κάποιες αδικίες του παρελθόντος. Ευχαριστώ. ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ: ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ: Κύριε Υφυπουργέ, προσπαθώντας να δώσετε μία απάντηση στην κριτική που ακούστηκε από το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για το πώς τολμάτε να εξακολουθείτε να ιδρύετε καινούργια τμήματα σε περιφερειακά ΤΕΙ και ΑΕΙ, απαντήσατε με έναν τρόπο που είναι κατά το ήμισυ σωστός. Κατ’ αρχήν δεν απαντήσατε σε αυτό που σας επικρίθηκε. Απαντήσατε λέγοντας ότι ναι, αλλά το ΠΑΣΟΚ στο προηγούμενο διάστημα εφάρμοσε την πολιτική «κάθε πόλη και στάδιο, κάθε χωρίο και γυμναστήριο» σκορπίζοντας δεκάδες ΤΕΙ και Πανεπιστήμια στην περιφέρεια χωρίς καμία υποδομή. Όντως η κριτική αυτή είναι σωστή. Δεκάδες ΤΕΙ έγιναν –και δεν αναφέρομαι σε όλα, κύριε συνάδελφε- χωρίς καμία επιστημονική και ακαδημαϊκή βάση, χωρίς καμία αναγκαιότητα ίδρυσής τους και χωρίς την ανάλογη υποστήριξη. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΕΓΚΕΡΟΓΛΟΥ: Ορισμένα, όχι όλα! ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ: Εγώ θα δεχθώ ορισμένα, όχι όλα, κύριε συνάδελφε! Αυτό όμως που κάνει σήμερα η Κυβέρνηση είναι αφενός να κατεδαφίζει όλα τα περιφερειακά πανεπιστήμια με δύο τρόπους: Πρώτα-πρώτα με την καθιέρωση της βάσης του 10, έτσι ώστε αναγκάζονται πολλά να συγχωνεύονται και να κλείνουν. Δεύτερον, με την θεσμοθέτηση των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών ως ισότιμων μονάδων ακαδημαϊκής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, πράγμα που σημαίνει ότι πάρα πολλοί γονείς, πάρα πολλά παιδιά δεν θα έχουν κανέναν απολύτως κίνδυνο να πάνε σε περιφερειακά ΤΕΙ ή ΑΕΙ προτιμώντας να μείνουν πληρώνοντας περίπου τα ίδια χρήματα ή λίγα περισσότερα στα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών στον τόπο διαμονής τους. Έτσι, λοιπόν, από τη μία έχουμε μία κατεδάφιση ό,τι είχε φτιάξει το ΠΑΣΟΚ έστω με ανορθόδοξο τρόπο και από την άλλη μεριά επιτείνεται αυτή η κατεδάφιση με το να ιδρύσετε νέα τμήματα –αυτή ήταν η ουσία της κριτικής που υποστήκατε εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ- 16 καινούργια τμήματα, που σημαίνει ότι η πίτα του προϋπολογισμού για την ανώτατη εκπαίδευση, για την παιδεία γενικότερα θα πρέπει να μοιραστεί και σε αυτά τα 16 τμήματα. Θέλω να σας ρωτήσω ευθέως, εάν για την ίδρυση αυτών των τμημάτων, για την υποδομή τους, για τα εργαστήρια, για τις προσλήψεις, βρέθηκε ανάλογο κονδύλιο και αν ναι, που είναι αυτό στον προϋπολογισμό. Κάτι τελευταίο. Σχετικά με το διάλογο η θέση μας είναι γνωστή, ότι εμείς τον τιμούμε, και αυτό φαίνεται με το ότι καταθέτουμε τις απόψεις μας δημοσίως και μέσα στη Βουλή και μέσα από τις ιστοσελίδες μας και σε κάθε όργανο. Ήδη χθες είχατε την ευκαιρία να ακούσετε μία πρώτη δική μας τοποθέτηση, αλλά διάλογος σε ένα έδαφος που είναι υπονομευμένο με τη χαμηλή χρηματοδότηση, με την κατάργηση στην ουσία του άρθρου 16 και με έναν νόμο για τον οποίο και η Σύνοδος των Πρυτάνεων και οι Σύγκλητοι οι περισσότεροι της χώρας έχουν αναφερθεί αρνητικά, θα έλεγα ότι δεν μπορεί να γίνει. Δεν μπορεί να γίνει όσο προχωράει ακόμα η θέσπιση μέτρων και νόμων που κινούνται σε τελείως αντίθετη κατεύθυνση από αυτήν που επιτάσσει το συμφέρον της ελληνικής κοινωνίας. Με την έννοια αυτή εμείς σε αυτόν τον διάλογο που εσείς βάζετε κάποιες προϋποθέσεις, δεν συμμετέχουμε. Συμμετέχουμε κάνοντας διάλογο με την κοινωνία και με τις ενώσεις της πρωτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας και της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και θεωρούμε ότι αυτός ο διάλογος είναι ένας γόνιμος διάλογος. Ευχαριστώ.